Honda CBR 1000RR Fireblade (2012) – On Board |
|
|
|
| Δευτέρα, 28 Νοέμβριος 2011 09:00 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Είναι υπέροχη η αίσθηση της ηρεμίας μετά από την καταιγίδα, μια καταιγίδα που νιώσαμε μέσα στην μοναδική πίστα του Portimao, οδηγώντας το νέο Honda CBR 1000RR Fireblade, το μοντέλο που σφραγίζει μια σημαντική επέτειο για τη Honda. 20 χρόνια πέρασαν από το πρώτο Fireblade, τη μοτοσικλέτα που αποτέλεσε σταθμό για τον τρόπο που βλέπουμε τις sport μοτοσικλέτες σήμερα. Τα bits του εγκεφάλου μου ίσα που έχουν αρχίσει να επανέρχονται σε κατάσταση ηρεμίας, καθώς δεν έχουν περάσει παρά λίγες ώρες από τη στιγμή που παρέδωσα το Honda CBR 1000RR Fireblade στους τεχνικούς της Honda μετά από τέσσερα 20λεπτα sessions σε μια από τις πιο απαιτητικές πίστες του κόσμου. Δεν ήταν καθόλου τυχαίο που επιλέχθηκε αυτή η πίστα, καθώς οι αλλαγές που έχουν γίνει στο Fireblade του 2012 είναι τέτοιες που ακόμη και σε stock μορφή μπορεί και κάνει γρήγορους γύρους σε μια πίστα, κάτι που το προηγούμενο μοντέλο με δυσκολία θα τα κατάφερνε ακόμη και με ρυθμισμένες τις αναρτήσεις του από τους καλύτερους αναρτησάδες του κόσμου. Καλά το καταλάβατε… Οι αλλαγές αφορούν κυρίως στο στήσιμο του Honda CBR 1000RR, στις νέες αναρτήσεις από τις οποίες ξεκίνησαν μια σειρά από αλλαγές που κάνουν το νέο μοντέλο, όχι απλώς το καλύτερο Fireblade μέχρι σήμερα, αλλά μια από τις πιο ανταγωνιστικές μοτοσικλέτες στην κατηγορία των supersport του λίτρου.
20 years afterΉταν σχεδόν συγκινητικό το ότι οι υπεύθυνοι της Honda είχαν φέρει ένα Fireblade του 1992 στην πίστα… Ναι αυτό το λευκό/μπλε/πορτοκαλί, που το 1992 άφησε τους ανταγωνιστές με τα μάτια ορθάνοικτα, αλλάζοντας τους συσχετισμούς που αφορούσαν τις supersport μοτοσικλέτες. Μικρό βάρος, γραμμική απόδοση, συμβατική τεχνολογία και «total control». Αυτό το τελευταίο motto ακούστηκε κατά καιρούς σε αρκετές γενιές CBR, ακούστηκε και για το μοντέλο του 2012. 20 χρόνια εξέλιξης της ιδέας του total control που σήμερα βρίσκεται στην καλύτερή του μορφή!
Τι δεν έκανε η Honda!Η Honda δεν έπεσε στην παγίδα των ηλεκτρονικών και, κατά την ταπεινή μου γνώμη, πολύ καλά έκανε. Αντί να επενδύσει στο software της μοτοσικλέτας, επένδυσε στο hardware, εξελίσσοντας όπως πρέπει την καλύτερή της μοτοσικλέτα. Αυτό βέβαια είναι κάτι που δεν θα παραξενέψει καθόλου όσους έχουν παρακολουθήσει την πορεία της εταιρείας, που ενώ ήταν μπροστά τεχνολογικά, έδινε στην παραγωγή πάντα μικρές και απόλυτα ελεγχόμενες ποσότητές τεχνολογίας, δίνοντας στον μοτοσικλετιστή το χρόνο να την κατανοήσει. Το Honda CBR 1000RR είναι πλέον η μοναδική μοτοσικλέτα του λίτρου (μαζί με το Suzuki GSX-R 1000) που δεν έχει σύστημα ελέγχου της πρόσφυσης (traction control). Αντίθετα έχει έναν από τους καλύτερους, σε απόδοση, κινητήρες που ενώ είναι δυνατός, ταυτόχρονα είναι φιλικός προς τον αναβάτη και του προσφέρει πολύ καλή πληροφόρηση, αφήνει τα ηλεκτρονικά σε όσους, είτε δεν μπορούν να προσφέρουν εκμεταλλεύσιμη δύναμη, είτε εκμεταλλεύονται μαρκετινίστικα ένα ακόμη ηλεκτρονικό αξεσουάρ. Η Honda, στο Fireblade του 2012, επένδυσε ακριβώς εκεί που έπρεπε, κάνοντας τον κινητήρα ακόμη πιο φιλικό και ελέγξιμο (κυρίως το δεύτερο), αναβαθμίζοντας ταυτόχρονα σημαντικά τις αναρτήσεις ώστε σε μια μοτοσικλέτα που, ούτως ή άλλως, στοχεύει στον γνώστη, να προσφέρει το μέγιστο feedback. Ο στόχος είναι ξεκάθαρος και, όπως θα δούμε, επιτεύχθηκε με το παραπάνω.
Οι αλλαγέςΟ Paul Nowers, ο νέος PR Manager της Honda, έκανε την παρουσίαση της νέας μοτοσικλέτας, γρήγορα και περιεκτικά. Το Fireblade έχει πουλήσει μέχρι τις 15 Νοεμβρίου του 2011 445.280 κομμάτια(!), από τα οποία best seller ήταν το μοντέλο του 2006 με 64.048 κομμάτια. Από μόνο του αυτό είναι στοιχείο αρκετό ώστε να κατατάξει το Fireblade ανάμεσα στις σημαντικότερες supersport μοτοσικλέτες του κόσμου.
Έχοντας ως δεδομένο ότι το νέο μοντέλο θα έπρεπε να σεβαστεί την εταιρική ταυτότητα και το χαρακτήρα της σειράς Fireblade, ενώ το κόστος των αλλαγών καλό θα ήταν να μείνει χαμηλά, το νέο μοντέλο δεν έχει σημαντικές διαφορές στην εμφάνιση, εάν βέβαια κανείς εξαιρέσει το νέο μούτρο της μοτοσικλέτας με τα δύο φωτιστικά σώματα που πλέον θυμίζουν σχιστά, ιαπωνικά εάν θέλετε, μάτια.
Πρέπει κανείς να είναι πολύ παρατηρητικός για να δει ότι τα πλαϊνά μέρη του φέρινγκ είναι νέα, ειδικά στο κάτω μέρος τους με μεγαλύτερα ανοίγματα (για καλύτερη ροή αέρα). Όσοι ασχολούνται με το design να παρατηρήσουν ότι η χαρακτηριστική κάθετη γραμμή που στο προηγούμενο μοντέλο σχημάτιζε το άνοιγμα του φέρινγκ, έχει μειωθεί και έχει πλέον κλίση προς τα πίσω, ικανοποιώντας την επιθυμία των σχεδιαστών να κάνουν τη μοτοσικλέτα να δείχνει πιο δυναμική, λες και κινείται, ακόμη και όταν είναι σταματημένη.
Η σημαντικότερη αλλαγή αφορά τις νέες αναρτήσεις, των οποίων η επίδραση είναι μεγάλη. Το πιρούνι, είναι το γνωστό Big Piston Fork της Showa, που χρησιμοποιεί η Kawasaki στα ZX-6R και ZX-10R αλλά και η Suzuki στο GSX-R 1000 εδώ και αρκετό καιρό. Το καινοτόμο στοιχείο αφορά τη νέα σχεδίαση του αμορτισέρ. Κατασκευάζεται και αυτό από τη Showa και έχει εντελώς νέα εσωτερική δομή. Το αποτέλεσμα της νέας σχεδίασης είναι να ελέγχει καλύτερα τη συμπεριφορά του αμορτισέρ τη στιγμή που περνά από την συμπίεση στην επαναφορά, κάνοντας πιο ομοιογενή την οδήγηση και, προφανώς, τη συμπεριφορά της μοτοσικλέτας.
Νέοι για το 2012 είναι και οι τροχοί που έχουν πλέον 12 μπράτσα (αντί για 3). Δεν ανακοινώνεται κάποια διαφορά στο βάρος, όμως σύμφωνα με τους τεχνικούς γίνεται καλύτερη κατανομή των φορτίων που δέχεται ο τροχός. Το σύστημα Electronically Controlled ABS δέχθηκε νέες ρυθμίσεις που αφορούν τη μείωση της κατανομής της πέδησης στον μπροστινό τροχό, όταν ο αναβάτης πατά το λεβιέ του πίσω φρένου. Σημαντικότατη αλλαγή, δέχθηκε το σύστημα τροφοδοσίας ώστε να έχει ακόμη πιο γραμμική απόδοση, ειδικά στις μικρές μεταβολές του γκαζιού. Εμείς διαπιστώσαμε επιπλέον βελτίωση της ευστροφίας, αλλά και του ελέγχου που έχει ο αναβάτης ανοίγοντας το γκάζι, ενώ βελτιώθηκε, σημαντικά και η συμπεριφορά της μοτοσικλέτας στα ανοιγοκλεισίματα του γκαζιού.
Ο νέος πίνακας οργάνων μας άρεσε σχεδιαστικά, είναι αρκετά ευανάγνωστος, προσφέρει πλήθος ενδείξεων (ανάμεσά τους και διαφορετικούς τρόπους απεικόνισης του στροφόμετρου), On BoardΕίναι παράδοση για τη Honda να δίνει στους δημοσιογράφους πρώτα τη μοτοσικλέτα στην πολιτική της μορφή για δοκιμή, με ελαστικά δρόμου (τα νέα Bridgestone Battlax S20 στην περίπτωσή μας) και στη συνέχεια με ελαστικά για πίστας (στην περίπτωσή μας τα Bridgestone Battlax R10). Μπαίνοντας στην πίστα του Portimao με τα πολλά τυφλά σημεία, τις μεγάλες ταχύτητες και την περίπλοκη χάραξη, χρειάζεται χρόνος μέχρις ότου κανείς εξοικειωθεί με την οδήγηση, στο απαιτητικό αυτό περιβάλλον. Θυμόμουν αρκετά μεγάλο μέρος της πίστας από την οδήγηση του BMW S1000 RR πριν από περίπου 2 χρόνια στην ίδια πίστα, όμως η φιλικότητα του Honda CBR 1000RR έκανε το comeback υπόθεση 2-3 γύρων μόλις.
Από το σημείο αυτό και μετά προσπάθησα να συγκεντρωθώ στην ίδια τη μοτοσικλέτα… Αρχικά μου έκανε εντύπωση ότι παρά το ότι η θέση οδήγησης έχει παραμείνει στα street επίπεδα, η συμπεριφορά του νέου Honda CBR 1000RR είχε αλλάξει άρδην στη stock μορφή. Τα μαρσπιέ ακουμπούσαν πολύ πιο σπάνια στην άσφαλτο, ενώ η μοτοσικλέτα έδειχνε πολύ δεμένη. Έδειχνε καλύτερη απ’ ότι η προηγούμενη έκδοση με ρυθμίσεις ανάρτησης ειδικά για την πίστα! Έμεινα τόσο εντυπωσιασμένος που επιστρέφοντας στα pits αναζήτησα, από τους τεχνικούς, τις ρυθμίσεις που είχαν κάνει ειδικά για την περίσταση. Η απάντηση που έλαβα με αποστόμωσε: «Οι ρυθμίσεις είναι εντελώς stock.» Το Honda CBR 1000RR του 2012 έχει ένα εντελώς διαφορετικής απόδοσης σετ αναρτήσεων που αλλάζει σοβαρά το χαρακτήρα του. Δεν είμαι σε θέση να πω για τη συμπεριφορά των αναρτήσεών του στο δρόμο, που πιθανολογώ ότι θα είναι σχετικά σκληρό, όμως σίγουρα αυτό το Honda CBR 1000RR είναι το πιο συμπαγές Fireblade μέχρι σήμερα και η πιο ομοιογενής ιαπωνική supersport μοτοσικλέτα που έχουμε δει μέχρι σήμερα! Το δεύτερο session έγινε και πάλι με stock ρυθμίσεις και ελαστικά, οπότε και είχα την ευκαιρία να κάνω και νέες διαπιστώσεις… Τα φρένα του Honda CBR 1000RR δεν ήταν τα αγαπημένα μου, ούτε στην έκδοση με το ABS ούτε στην απλή έκδοση. Προτιμώ λιγότερη διαδρομή στη μανέτα και πιο απότομη ισχύ πέδησης, ειδικά μέσα στην πίστα. Με το νέο Honda CBR 1000RR τα δεδομένα αλλάζουν. Το πιρούνι Big Piston Fork συμπεριφέρεται διαφορετικά από τα συμβατικά, όντας γραμμικό και, ουσιαστικά σκληρότερο στο πρώτο τμήμα της διαδρομής του. Αυτό ξαφνικά πρόσθεσε αίσθηση και ακρίβεια, όχι μόνον στην αίσθηση από το μπροστινό μέρος αλλά και από το φρενάρισμα. Η αίσθηση έγινε ξαφνικά τόσο καλύτερη που, παρά το ότι συχνά μιλάμε για τη σημασία της ανάρτησης, αυτή ήταν η πρώτη φορά που συνειδητοποιούσα πόση σημασία έχει κάτι τέτοιο στην πράξη! Ανεβάζοντας σταδιακά ρυθμό και με δεδομένο ότι η πίστα του Portimao έχει δυνατές εξόδους από τις στροφές, αλλά και υψηλές ταχύτητες, ήταν λογικό τα ελαστικά δρόμου να αρχίσουν να δείχνουν ότι δεν σχεδιάστηκαν για την πίστα. Το εντυπωσιακό είναι όμως ο τρόπος που αυτό έγινε αντιληπτό (τονίζω ότι ακόμη είμαστε στις ρυθμίσεις δρόμου). Ξαφνικά στις εξόδους των στροφών με μεγάλη κλίση και έντονη επιτάχυνση, υπήρχε ξεκάθαρη αίσθηση ότι το πίσω μέρος άρχισε να χάνει πρόσφυση. Η πληροφόρηση ήταν τόσο ξεκάθαρη που μου έδινε την ασφάλεια να πιέσω τα όρια του ελαστικού με ακρίβεια χωρίς να ανησυχώ για λάθος. Ακόμη και στην τελευταία στροφή της πίστας που η μοτοσικλέτα είναι για ώρα πλαγιασμένη και επιταχύνει από τα 160km/h στα 215km/h, υπήρχε εμπιστοσύνη για το πόσο γκάζι άντεχε ο πίσω τροχός!
Race track settingsΔύο ακόμη sessions με νέες ρυθμίσεις μας επιφύλασσε η ημέρα και, φυσικά, ακόμη μεγαλύτερη οδηγική απόλαυση. Με τα Bridgestone R10 Η πρόσφυση αυξήθηκε ενώ ταυτόχρονα αυξήθηκε και ο ρυθμός οδήγησης. Οι τεχνικοί, μαζί με τα ελαστικά άλλαξαν και τις ρυθμίσεις της ανάρτησης. Αντίθετα με τη λογική που είχαν ακολουθήσει παλαιότερα στην πίστα του Qatar, εδώ αύξησαν την προφόρτιση μπροστά και πίσω, χωρίς να αλλάξουν δραματικά την κατανομή μάζας της μοτοσικλέτας προς τα εμπρός. Δεν γνωρίζω γιατί το έκαναν αυτό, όμως η θέση οδήγησης έγινε ελάχιστα πιο επιθετική. Αυτό δεν επηρέασε καθόλου την αίσθηση, καθώς το πιρούνι και το αμορτισέρ συνεργάζονται άψογα, όμως είναι αλήθεια ότι θα προτιμούσα να μην είχαν σηκώσει το μπροστινό μέρος. Αυτό άλλωστε θα μείωνε και τις σούζες που στην πίστα του Portimao είναι συνηθισμένες σε αρκετά σημεία της διαδρομής… Με τα ελαστικά πίστας η συμπεριφορά του Honda CBR 1000RR δεν άλλαξε καθόλου. Η ομοιογένεια διατηρήθηκε σε πολύ υψηλό επίπεδο και ομοίως η αίσθηση από τα φρένα και τις αναρτήσεις. Δυστυχώς όμως η κόπωση με πρόδωσε και ενώ το προσπάθησα δεν κατάφερα να κινηθώ όσο γρήγορα θα ήθελα. Μπόρεσα όμως να παρατηρήσω ότι παρά τα καλύτερα ελαστικά δεν είδα σημαντική διαφορά στην ακρίβεια με την οποία η μοτοσικλέτα κράταγε τη γραμμή της, Ειδικά στην τελευταία δεξιά στροφή της πίστας. Υπήρχε όμως σαφώς καλύτερη απόδοση στα έντονα φρεναρίσματα, ειδικά υπό κλίση που το μπροστινό ελαστικό πρόσφερε το απαιτούμενο κράτημα.
Η ελληνική αποστολή συνομιλεί με τον Ron Haslam στη διάρκεια της παρουσίασης. Από αριστερά (Ron Haslam, Μαρίνος Κούλης-MotoGP World, Μπαμπης Μέντης-MOTO, Κώστας Καλαντζόπουλος-MrBike)Το καλό, που έγινε καλύτερο, που έγινε εξαιρετικό!Η εντελώς κλισέ φράση «το καλύτερο Fireblade μέχρι σήμερα» αποδίδει για μια ακόμη φορά την πραγματικότητα. Όμως, στην περίπτωσή μας δεν έχουμε απλώς το καλύτερο Fireblade αλλά το πιο ώριμο supersport που έχουμε δει μέχρι σήμερα από ιάπωνα κατασκευαστή! Η δήλωση είναι βαριά, όμως αποδίδει κατά τη γνώμη μου την πραγματικότητα. Το νέο Honda CBR 1000RR του 2012 δεν είναι μια supersport μοτοσικλέτα χαμένη στα ίσως, εάν, αλλά κ.ο.κ. Έχει ξεκάθαρη θέση από την αρχή, είναι δεμένη (σκληρή ίσως για κάποιους), είναι supersport, είναι φτιαγμένη για την πίστα και τις γρήγορες διαδρομές που μοιάζουν με πίστα και είμαστε σίγουροι ότι έτσι όπως είναι «στημένη» μπορεί να κερδίσει πολλούς αγώνες ή «αγώνες». Δεν έχει απλώς νέες αναρτήσεις, αλλά έχει νέο χαρακτήρα, με πολύ στρωτή απόδοση της ισχύος του κινητήρα και ένα πακέτο πλαισίου και αναρτήσεων που την καθιστά κόσμημα για την κατηγορία της. Δεν είναι το μαλακό, ασαφές «φιλικό» Fireblade του παρελθόντος, αλλά μια μοτοσικλέτα που δεν θα δυσκολευτεί να κουνήσει το δάκτυλο στον Ευρωπαϊκό ανταγωνισμό που, ας μην γελιόμαστε, έχει μπει μπροστά τα τελευταία χρόνια. Δεν έχει το γκάζι του BMW S1000 RR, έχει όμως μια ομοιογένεια που η BMW θα δυσκολευτεί ακόμη να αποκτήσει (θα πρέπει πρώτα να τιθασεύσει τον κινητήρα της). Αυτός είναι και ο λόγος που το νέο Honda CBR 1000RR είναι πολύ, μα πολύ αποτελεσματικό και διασκεδαστικό! Τεχνική ανάλυση του Honda CBR 1000RR Fireblade 2012
Φωτογραφία Copyright © Francesco Montero, Felix, Βαγγέλης Λουκόπουλος, Κώστας Καλαντζόπουλος - 2011 Copyright © Κώστας Καλαντζόπουλος - 2011 Copyright© MrBike – 2011
Aγαπημένο
Σελιδοδείκτης
Αποστολή με Email
Προβολές: 2660 Σχόλια (0)
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Τελευταία Ενημέρωση στις Σάββατο, 05 Μάιος 2012 08:48 |